കുറ്റബോധം തോന്നാത്ത
പ്രവൃത്തികള്ക്ക്
നിശതവിമര്ശനമേല്ക്കേണ്ടിവരുമ്പോള്,
സ്വയം തീര്ക്കുന്ന തടവറയിലെ
ഏകാന്തതയുടെ കറുത്ത നിശ്ശബ്ധത
എന്നെ ഹരംപിടിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
ശേഷം,
പ്രക്ഷുബ്ധമനസ്സിന്നാഴങ്ങളിലേയക്കൂളിയിട്ട്,
പെറുക്കിയെടുക്കുന്ന
നഷ്ടസ്വപ്നക്കുപ്പിച്ചില്ലുകള്
ഒന്നൊന്നായി നിരത്തിവെച്ച്,
അവയ്ക്കുമുകളിലൂടെ ഹൃദയമുപയോഗിച്ച്
പതുക്കെ , വളരെപതുക്കെ അമര്ന്നു നടക്കണം.
ചോരമണക്കുന്ന തണുത്തകാറ്റിനപ്പോള്
പ്രതികാരത്തിന്റെ ലഹരിയുണ്ട്,
വേദനയുടെ സംഗീതമുണ്ട്,
സാന്ത്വനത്തിന്റെ നനവും....