
ഒരു തൂവല് ചെത്തിമിനുക്കി
മുന സാഗര തിരയില് മുക്കി
നീലാംബര താളില് മുഴുവന്
എഴുതുകിലും തീരുവതാണോ?
ഹൃദയത്തില് നിറഞ്ഞുതുളുമ്പി,
നീയെന്നിലപാരതയായി,
ഞാനന്നതിലലിയവെ നമ്മില്,
തളിരിട്ടൊരു സൗഹൃദകാവ്യം!
അന്നൊരു ചെറു പുഞ്ചിരികൊണ്ടോ,
കുളിരൂറിയ നോട്ടം കൊണ്ടോ,
കളിവാക്കിന് പീലിയുഴിഞ്ഞോ,
നാം നമ്മെയറിഞ്ഞു തെളിഞ്ഞൂ,
അകമാകേ മണിമഴ ചിതറീ
മോഹങ്ങള് നനഞ്ഞുകുതിര്ന്നൂ
പുതുമണ്ണിന് ഗന്ധം പേറീ
കനവാകെയുലഞ്ഞുനിവര്ന്നൂ
സംഗമമൊരു പൗര്ണ്ണമിയായീ
വിരഹങ്ങള് വേദനയായീ
രഹസ്യമലിഞ്ഞില്ലാതായീ
വിഷയത്തിന് സീമവളര്ന്നൂ
നീയെന്റെ കരുത്തായ് മാറീ
ഞാന് നിന്റെ വിളക്കായെത്തീ
തമ്മില് ഭയമില്ലാതായി
മുന്നില് വഴിയിരുളാതായി
വഴിതെറ്റും യാത്രയിലെല്ലാം
ശാസനകള് തൊട്ടുതലോടി
അടിതെറ്റാതാഴംപുല്കാ
തൊരുതീരത്തണയാന്തുണയായ്
ഇന്നേറെയകന്നുടലാലേ
ഇനിയേറെയുമകലാം നാളേ
എന്നാലെന്തെരിയും നാളം
വിട്ടെങ്ങു പ്രകാശം പോകാന്....??