തൊടിയില്‍ മുക്കുറ്റിപ്പൂക്കുടകളെണ്ണിനടന്ന
ഒറ്റപ്പെട്ട ബാല്യത്തിന്റെ
സുഖമുള്ളൊരോര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍,
മുളവേലിയില്‍, മുള്ളുകളെമറച്ചുവളര്‍ന്ന മണിപ്പൂവിനുള്ളിലെ
ഇത്തിരി തേനിന്റെ ഇരട്ടിമധുരം,
നീളന്‍കഴുത്തില്‍ കുഞ്ഞുപൂ തിരുകിയുണ്ടാക്കിയ
തുമ്പപ്പൂവരയന്നങ്ങള്‍,
തൊടിയില്‍വേരോടിയ പാഴ്ച്ചെടിയിലെ
നിറമുള്ളൊരുചെറു പൂമൊട്ട്,
ഇതൊക്കെയും ഓണമായിവായിച്ചെടുക്കാന്‍
മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തിയതാരായിരിക്കാം?
കണ്ടാല്‍ചിരിക്കാത്ത ബന്ധുക്കളോ,
മുത്തശ്ശിയുടെ ഭാഷയില്‍,
കമ്മൂണിസ്റ്റായി കെട്ടുപോകയാല്‍,
ഓണക്കോടി തരാന്‍മറക്കാറുള്ള
നാട്ടുപ്രമാണിയും ബന്ധുജനവത്സലനുമായ
പിതാവോ?
ആരായാലും , ആണുങ്ങള്‍ ചെയ്യേണ്ടതെന്നു പറയപ്പെടുന്ന
ഒരുപാടു പണികളുടെകൂട്ടത്തില്‍,
അരിമാവില്‍ വഴുപ്പവള്ളിയരച്ചുകൊഴുപ്പിച്ച്
ചാണകമുറ്റത്തെട്ടുകെട്ടും,പതിനാ
മണ്ണുചവിട്ടിക്കുഴച്ചുണ്ടാക്കിയ തൃക്കാകരയപ്പന്‍മാരെ
കോടിയുടുപ്പിച്ച്, ഓലക്കുടചൂടിച്ച്,പൂജിച്ച്
ഓട്ടട നേദിക്കല്‍ ,ഓണക്കോടിയെടുക്കല്‍
സദ്യ ഒരുക്കല്‍,തുടങ്ങിയ ഓണപ്പണികള്‍കൂടി
അമ്മ തനിയെ ചെയ്തുവന്നു.
വേലിക്കപ്പുറം സൗഹൃദങ്ങളും ,
ഓണസന്ദര്‍ശനങ്ങളുമില്ലായ്കയാല്‍
എന്റെ ഓണക്കോടികാണാറുള്ളതുപലപ്പോഴും
തൊടിയിലെ പുല്ലും ,പൂക്കളും, പൂമ്പാറ്റയും,ചെമ്പോത്തും
തൊഴുത്തിലെ കന്നും, കിടാവും
പിന്നെ പായസംകൊണ്ടുചെന്നാല്‍
കുപ്പായച്ചൊറുക്കിന് സ്നേഹക്കണ്ണുവെയക്കുന്ന
കുഞ്ഞുമ്മ ത്താത്തയും തന്നെ....
തിരുവോണനാളില്‍ മാത്രം
അച്ഛനുപിറകേ,അമ്മയുടെ കയ്യില്‍ത്തൂങ്ങി
പാടവരമ്പിലൂടെ അച്ഛന്‍വീട്ടിലേക്കൊരുയാത്ര
എന്തുകൊണ്ടെന്നറിയില്ല,
അതൊരന്തസ്സായിതോന്നിയിരുന്നു...
അമ്മയും ഞാനും മാത്രമായി
തിരിച്ചുള്ള ബസ്സ്യാത്രയില്‍
എന്തിനെന്നറിയാത്ത വ്യസനവും തോന്നിയിരുന്നു
എന്നിട്ടും ചേര്‍ത്തുവായിക്കുമ്പോള്‍
അന്നത്തെ ഓണത്തിനിപ്പോഴും
തിന്നാലും തിന്നാലും
മതിയാകാത്ത ,ഏതോഒരു
കയ്പ്പന്‍ നെല്ലിക്കയുടെ രുചിയാണ്......
